OBS Studio 32.1 wprowadziło WebRTC Simulcast, nową funkcję, która daje streamerom kolejny sposób na przesyłanie transmisji wideo na żywo przez internet. Nie jest to rozwiązanie używane przez wiele osób, ale działa z usługami obsługującymi WHIP i WebRTC. W przeciwieństwie do typowego streamingu, WebRTC został zaprojektowany z myślą o komunikacji w czasie rzeczywistym i może zapewniać bardzo niskie opóźnienia. Simulcast idzie o krok dalej, umożliwiając OBS jednoczesne wysyłanie kilku wersji tej samej transmisji w różnych jakościach. Nadal może to brzmieć nieco skomplikowanie, dlatego poniżej przyjrzymy się temu zagadnieniu nieco dokładniej.

Najważniejsze informacje:

  1. Dowiedz się, jak skonfigurować WebRTC Simulcast, aby wysyłać wiele wersji swojej transmisji w różnych jakościach na platformy streamingowe, takie jak Twitch.
  2. Czym jest WHIP w OBS Studio i jak łączy OBS z kompatybilnymi usługami streamingowymi?

Czym jest WebRTC Simulcast w OBS Studio?

Simulcast pozwala OBS wysyłać wiele wersji obrazu do kompatybilnego serwera WHIP. Każda wersja, nazywana warstwą, ma inną rozdzielczość i przepływność.

Przykładowo konfiguracja z trzema warstwami może wysyłać:

  • Transmisję w pełnej rozdzielczości przy 100% skonfigurowanej przepływności.
  • Drugą transmisję przy 66% rozdzielczości i przepływności.
  • Trzecią transmisję przy 33% rozdzielczości i przepływności.

OBS obsługuje od jednej do czterech warstw. W przypadku czterech warstw dodatkowe strumienie wykorzystują odpowiednio 75%, 50% i 25% głównej rozdzielczości i przepływności. Korzystanie z Simulcast ma wiele zalet, ale w dużej mierze zależy to od Twojego sprzętu oraz miejsca, do którego przesyłasz transmisję.

  • Mniejsze opóźnienie: Pominięcie dodatkowego etapu transkodowania może zmniejszyć opóźnienie.
  • Większa kontrola: Samodzielnie kontrolujesz ustawienia kodowania używane do tworzenia poszczególnych warstw.
  • Potencjalnie lepsza jakość: Kodowanie z oryginalnego źródła może ograniczyć utratę jakości związaną z kolejnymi etapami transkodowania.
  • Prostsza infrastruktura: Kompatybilny serwer nie musi koniecznie samodzielnie tworzyć wielu wersji transmisji.

Mówiąc najprościej, Simulcast pozwala OBS wysyłać ten sam obraz jednocześnie w trzech lub czterech różnych poziomach jakości, dzięki czemu widzowie mogą otrzymać wersję odpowiednią do swojego połączenia internetowego.

Czym jest WHIP?

Zanim skonfigurujesz Simulcast, musisz również wiedzieć, czym jest WHIP. Skrót ten oznacza WebRTC-HTTP Ingestion Protocol i zapewnia sposób przesyłania transmisji z OBS za pomocą WebRTC. Funkcja Simulcast w OBS działa za pośrednictwem WHIP, dlatego do jej używania potrzebujesz usługi streamingowej kompatybilnej z WHIP. Warto również wspomnieć, że YouTube obecnie nie obsługuje WHIP — przynajmniej w momencie pisania tego tekstu.

Jak skonfigurować WHIP w OBS

Najpierw potrzebujesz usługi WHIP, która udostępni Ci adres serwera oraz token Bearer.

  • Otwórz OBS Studio.
  • Otwórz Ustawienia.
  • Wybierz Transmisja.
  • Ustaw Usługę na WHIP.

Jak korzystać z WebRTC Simulcast w OBS Studio

  • Wprowadź adres serwera podany przez usługę WHIP.
  • Wprowadź token Bearer dostarczony przez usługę.
  • Zastosuj ustawienia.

Token Bearer jest w zasadzie odpowiednikiem klucza transmisji (Stream Key) w przypadku WHIP. OBS zaleca uzyskanie obu tych wartości od wybranego dostawcy usługi WHIP.

Jak korzystać z WebRTC Simulcast w OBS Studio

Po skonfigurowaniu połączenia WHIP możesz skonfigurować Simulcast w tych samych ustawieniach transmisji.

  • Otwórz Ustawienia > Transmisja w OBS.
  • Znajdź ustawienia Simulcast.
  • Wybierz, ile warstw jakości chcesz wysyłać (1–4).

Jak korzystać z WebRTC Simulcast w OBS Studio — instrukcja konfiguracji

  • Skonfiguruj warstwy zgodnie z wymaganiami swojej usługi WHIP.
  • Zastosuj ustawienia.
  • Rozpocznij transmisję i sprawdź usługę odbierającą strumień.

Pamiętaj: OBS pozwala korzystać z od jednej do czterech warstw. Dodatkowe warstwy są automatycznie tworzone na podstawie procentowych wartości głównej rozdzielczości i przepływności, więc nie wymagają tworzenia całkowicie oddzielnych konfiguracji enkodera.